Gjyqtari i kërkonte favore sek.suale, kush është gruaja që çoi në komisariat Eni Çobanin

    0
    9

    “Nga unë nuk do të shpëtosh kurrë, deri sa të jem gjallë”.
    Këto kanë qenë fjalët e juristes Eni Çobani në drejtim të Rudina Islamajt, fjalë të cilat kanë bërë që Çobani të përfundojë nga salla e gjyqit në komisariatin e Gjirokastrës.

    Por kush është Rudina Islamaj?
    Një figurë jo e panjohur për publikun, pasi gruaja në fjalë kohë më parë denoncoi në emisionin investigativ “Stop” rastin e kryetarit të gjykatës së Gjirokastrës Guximtar Boçi, i cili i kërkonte favore seksuale në këmbim të ndihmës në sallën e gjyqit.

    Kujtojmë gjithashtu se Eni Çobani në gjyqin e sotëm përfaqësonte si avokate shtetasen Merushe Makri, ish vjehrra e Rudina Islamajt.

    Precedenti me gjyqtarin Boçi ka bërë që në nisje të seancës gjyqësore, Eni Çobani të kërkonte një kontroll në trupin e gruas, në rastin se mos kjoe fundi kishte përgjues me vete. Në këtë moment ka nisur një konflikt verbal e më pas fjalët e avokates se Islamaj “nuk do të shpëtonte” kollaj.

    Në vitin 2016 në emisionin “Shihemi në Gjyq” u bë publike përplasja mes Merushë Makrit e Islamajt, sherr i cili kishte nisur për shkak të pamundësisë për të paguar një kredi 70 mln lekëshe që kish marrë Rudina me ish bashkëshortin, djalin e zonjës Merushe. Sipas kësaj të fundit, e reja e kishte rrahur të moshuarën dhe e kishte detyruar të dilte nga shtëpia, shkruan Express.

    Më poshtë mund të gjeni të plotë përgjimin e kryer nga Rudina Islamaj në takimet e saj me ish kreun e gjykatës së Gjirokastrës, I cili I kërkon favore seksuale.

    BISEDA SESI I ERDHI RROTULL KRYETARI, KUR QYTETARJA KISHTE HALL PER DOSJEN E SAJ…

    Qytetarja – Ti e ke fajin.

    Gjyqtari – Ëëë, ndaj unë të merrja në telefon, ti nuk më përgjigjeshe, do pimë nanjë kafe.

    Qytetarja – Pse s’të vija për kafe? Si të vija për kafe? Ti më kërkove të tjerat mua , si të vija për kafe unë?

    Gjyqtari – Po ti, ato gjerat e tjera tek kafja jepen?

    Qytetarja – Në momentin, që ti më vije në siklet dhe më kërkoje të tjera gjëra, unë s’mund të vija për kafe me ty.

    Gjyqtari – 10 herë, unë ta them prapë, atë punë kam unë.

    Qytetarja – Si ma thua ti?

    Gjyqtari – Prapë, se më pëlqen ta them edhe e them, pse c’lidhje ka?

    Gjyqtari – Ja të ikin këta.

    Gjyqtari – Po tani, si ti them unë, t’ia kërkojme icik kësaj?

    Qytetarja – Po mirë, ja të ikin.

    Qytetarja – Do më thuash pak mua, si do ta zgjidh këtë hall, që më ka… ?

    Gjyqtari – Po c’a të të them unë, unë e kisha atje ti, se ne ia shkruam ne ia bëmë. Di unë si e bëtë ju?

    Qytetarja- Po kam ardhur të kërkoj llogari, sepse ti më the cështjen e ke të fituar, jo se të bëj unë nder, por se të takon. A më the kështu?

    Gjyqtari – Si mund të të përgjigjem kshu unë sa herë më thërret? Po kur të thërras unë?

    Qytetarja – Se unë të thërras për hall, ti më thërret për qejf.

    Qytetarja- Po mirë, ti po të ishe në vendin tim, të trokisje në derën e dikujt, të trokiste halli, se as të njihja më përpara, as më njihje . Më ofrove miqësi , më the kam respekt për babain tënd, do të ndihmoj, më vjen keq për ty, njërën, tjetrën…

    Gjyqtari – Po.

    Qytetarja – Deri këtu jemi shumë në rregull dhe me ato plus halle, që kisha. Ke një hall dhe dikush të ofron ndihmë, verbërisht i beson.

    Gjyqtari – Unë ta ofrova?

    Qytetarja –Ai personi, që ta ofron ndihmën, të thotë unë dua, që të bëhesh e dashura ime troc, se kshu ma the.

    Gjyqtari – Po.

    Gjyqtari – Të iku gjë ndonjë copë ty?

    Qytetarja – Mua ndonjë copë?

    Gjyqtari – Ee.C’pate ti?

    Qytetarja –Më shqetësove.

    Qytetarja – Si mund të ulesha unë prapë në kafe me ty? Në momentin e parë, që unë ulesha në kafe me ty, ti më thoje mua: dua të bëhesh e imja. Si do ulesha unë prapë për kafe?

    Gjyqtari – Qe të bëhesh e imja duhet të doje edhe ti. Përderisa nuk doje ti…

    Qytetarja – Unë ta thashë, që herën e parë që ma the, unë të thashë jo.

    Gjyqtari – Po mirë, ka një herë të dytë, një herë të tretë, të katërt…

    Qytetarja – ….Po unë të erdha në zyrë, e lamë që do vija në zyrë dhe ti u hodhe të më puthje mua në zyrë.

    Gjyqtari – Ajo iku. Qe e para fare.

    Qytetarja – Si iku ore?

    Gjyqtari – Më kërkon llogari mua, se c’kam bërë. Në faqe në faqe të putha, është respekt.

    KUR GJYQTARI I THOTE NE LOKAL SE ESHTE GATI TI HIDHET PRAPE…

    (kalon një person)

    Gjyqtari – C’është ky? Mos është ky, ai tëndi ky?

    Qytetarja – Cili timi mo?

    Gjyqtari – Ish-burri. Mos të ndjek më?

    Qytetarja – C’punë kam unë, s’e njof fare kush është.

    Qytetarja – Afrohu këtu mo afrohu këtu .

    Gjyqtari – C’të afrohem , po u afrova nuk duroj dot.

    Qytetarja – S’ka problem.

    Gjyqtari – Do të puth prapë.

    Qytetarja – C’do bësh mo?

    Gjyqtari – Do të puth.

    Qytetarja – Do më puthësh?

    Gjyqtari – Po, ndaj largohu.

    Qytetarja refuzon të bëjë seks me kryetarin e Gjykatës së Gjirokastrës, Guximtar Boci dhe humb çështjen. Ajo thotë se se dështimi i saj, ka të bëjë me refuzimin, që i bëri kryetarit të gjykatës.

    Këtë shqetësim qytetarja ia shpreh edhe gjyqtares së çështjes me emrin Blerta, duke i rrëfyer mbi vardisjen e kryetarit. Kjo e fundit pranon, se fillimisht kryetari, Guximtar Boci, ishte interesuar për dosjen në fjalë, por më pas jo më.

    Blerta – Në fillim tha bëje. Pastaj, kur i vajta unë, që i thashë Guxim, unë nuk e bëj dot, bëj c’a të duash.

    Qytetarja – I kuptoj të tëra gjërat.
    Blerta – C’a?
    Qytetarja – Të veja me të.
    Blerta– Ëhë.

    Qytetarja –O do bëhesh e imja , o e ke të humbur. (gjyqin)

    Blerta – Dhe kur I thashë unë…

    Qytetarja – Më vdekshin dy fëmijët, troç.

    Blerta– Unë, kur më tha në fillim fare, që më ndërhyri , I thashë: unë do mundohem do ta bëj……..Në rregull, kur po afronte fundi, që po bëheshim ne për andej këtej, i thashë unë: o Guxim c’a do bëjmë, bëj c’a të duash tha. Tekstualisht. Ditën, që do merrja vendimin, i vajta prapë thjesht për korrektesë.

    Qytetarja – I thashë me kë më ngatërron, për të hapur këmbët. Pse në sa zyra përplasem unë e në sa .. përplasem unë, kështu do t’i zgjidhim gjërat. Të të vijë turp I thashë , se unë që jam ulur 5- 6 herë në kafe më ty, jam ulur si të ulesha me xhaxhain tim, i thashë.

    Qytetarja – Më tha mua: vajte në Turqi. Hajde të vemi në Turqi më tha. I thashë unë… unë e kisha kuptuar, por bëja budallain, sikur nuk kuptoja gjë.

    LEAVE A REPLY

    Please enter your comment!
    Please enter your name here